www.andravida.gr

Το δεύτερο μέρος από "Το χρονικό της Ανδραβίδας" του Δημητρίου Παν. Οικονομοπούλου. Καλύπτεται η περίοδος της Επανάστασης του 1821 και περιστατικά πριν και μετά από αυτή. Μεταφορά από το πολυτονικό πρωτότυπο. Το πρώτο μέρος έχει ενταχθεί στην ενότητα "Φραγκοκρατία"

Η πόλη της Ανδραβίδας, στα ανατολικά όρια του κάμπου Γαστούνης – Ανδραβίδας, επελέγη από τον γάλλο σταυροφόρο που ξεκίνησε την κατάληψη της Πελοποννήσου, Γουλιέλμο Σαμπλίττη, ως πρωτεύουσα του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Πριν από τη φραγκική κατοχή ήταν ήδη μια από τις σημαντικότερες και μεγαλύτερες πόλεις του Μοριά. Στο Χρονικό του Μορέως, η Ανδραβίδα αναφέρεται ως χώρα η λαμπρότερη στον κάμπον του Μορέως. Ο συμπολεμιστής Γοδεφρείδος Α΄ Βιλλεαρδουίνος, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της κατάκτησης, ασχολήθηκε με τη διανομή των φέουδων και την οργάνωση της ηγεμονίας του. Για τον καθορισμό αυτών των θεμάτων πραγματοποιήθηκε μια σύνοδος μεταξύ των φεουδαρχών στην Ανδραβίδα, κατά την οποία η πόλη ορίστηκε πρωτεύουσα του πριγκιπάτου. Έτσι, αποτέλεσε το πρώτο διοικητικό και πολιτικό κέντρο του νεοσύστατου φραγκικού κράτους. Επιπλέον, υπό τον Γοδεφρείδο Α΄ Βιλλεαρδουίνο (1210-1228/30) έγινε έδρα του επισκόπου Ωλένης¹. Η μεγάλη ακμή της Ανδραβίδας επισκιάστηκε σύντομα από την οικονομική ανάπτυξη που γνώρισε η Γλαρέντζα το 14ο αι., καθώς αυτή αποτέλεσε το εμπορικό κέντρο της Πελοποννήσου και το σημαντικότερο λιμάνι προς τη Δύση.

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από μετάφραση γραπτών του Γερμανού μελετητή Ουίλλιαμ Μίλλερ.

Ἐν τῷ μέσω τῆς εὐφόρου πεδιάδος τῆς Ἤλιδος ἡ ἁμαξοστοιχία, προχωροῦσα πρός τήν Ὀλυμπίαν, σταματᾶ εἰς ταπεινόν μικρόν σταθμόν. Ἐκ πρώτης ἀπόψεως ὁ σταθμός οὗτος κάτ΄οὐδέν διακρίνεται ἀπό τῶν λοιπῶν της πελοποννησιακῆς γραμμῆς. Βλέπομεν ἐκεῖ τόν συνήθη ὅμιλον χωρικῶν πινόντων καφέν ἤ ρητινίτην καί τρωγόντων λουκούμια ὑπό τό πολύφυλλον στέγασμα τοῦ καφενείου τοῦ σταθμοῦ βλέπομεν τόν συνήθη περιοδεύοντα νεαρόν ἐφημεριδοπώλην, ἀναβοώντα τά τελευταία πολιτικά νέα τῶν Ἀθηνῶν.

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από μετάφραση γραπτών του Γερμανού μελετητή Ουίλλιαμ Μίλλερ.

Περί τά μές της ὁδοῦ Πατρών καί Ὀλυμπίας προέχει εἰς τό κυανοῦν Ἰόνιον πέλαγος εὐρύ ἀκροτηριον. Ἐν δέ τό μέσω τοῦ ἀκρωτηρίου.τούτου ὑψοῦται ἐκ τῶν ἀρωματωδῶν χαραδρῶν λόφος ἔχων τό σχῆμα τῶν ἐπιχωριαζουσων ἐν τή περιοδη ἐκείνη χερσαίων χελωνῶν, ἐξ ὧν τό ἀκρωτήριο ὀνομαζετο ἐν τή ἀρχαιοτητι Χελωνάτας. Ἐπί δέ τῆς κυρτῆς ράχεως τοῦ χελωνοσχήμου ὑψώματος ἵστανται τά μεγαλοπρεπῆ ἐρείπια μεγάλου τιμαριωτικοῦ κάστρου. Τοῦτο εἰνε τό Clermon ἤ Χλεμούτσι, τό πρωτεῦον φρούριον, εἱρκτή καί νομισματοκοπεῖον τῆς φραγκοκρατουμένης Ἀχαΐας.

Από το πέρασμα του χρόνου ένα από τα σημαντικά μνημεία της Ηλείας στέκεται αγέρωχο μέσα στη φθορά του χρόνου. Σχεδόν 8 αιώνες στέκεται επιβλητική στα μάτια των περαστικών, ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Ανδραβίδα.800 χρόνια ιστορίας, μύθων και θρύλων...